خمول به سر برده و از عقارب روزگار هزار هزار نيش تشويش به دل خورده و از خشك‌توجّهان به لب تشنه و چشم گريان ساخته و به هيچ شغل از مشاغل دنيا نپرداخته ، نه هواى جاه دارم ، نه هوس قبول مردم ، نه به صالحان عداوت ، نه به طالحان محبّت ، پس غرض از تحرير اين رساله طلب رضاى ايزد غفّار است ، و باعث بر تقرير اين مقال خوف از عذاب نار و ترس از گرفتارى به سخط و غضب قهّار ، زيرا كه مروى است از سيّد عالم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه : « من علم علما و كتمه الجمه اللّه تعالى يوم القيامة بلجام من النّار » يعنى ، هر كس بداند علمى را و پنهان كند آن را ، حضرت حق تعالى در روز جزا ملجم سازد او را به لجامى از آتش دوزخ . ديگر آنكه محبّت اهل بيت عليهم السّلام و عداوت اعداى ايشان را از ضروريات دين است و فرض على الأعيان ، و دشمنى با ايشان و دوستى با مخالفان نهىاى است از منكر و تارك نهى منكر مانند تارك امر به معروف ، مؤاخذ در روز محشر ، و معلوم است كه هرگاه شخصى عالم باشد بر حال مخالفان و واقف شود كه بعضى از مبتدعان و مقرئان ، قصه‌اى اختراع نموده‌اند و يكى از مخالفان را در آن قصهء كاذبه ممدوح ساخته و به خواندن آن هذيان ، مردمان را دوست او « 1 » مىگردانند و عوام انعام صفت را به افسار تزوير به جانب سعير مىكشانند ، اگر آن شخص با وجود شرايط ، اغماض پيشه ساخته ، خاموش بنشيند ، در روز نشور نزد خالق ظلمت و نور ،

--> ( 1 ) . اصل : آن .